Przedstawiam Wam głównego bohatera nadchodzących świąt Wielkanocnych. Kurze jajo jest równie ważne pod względem żywieniowym jak i zajmowanym miejscem na naszym świątecznym stole. Skromny i niepozorny wygląd kryje w sobie głębie smaku oraz ogromny potencjał zdrowia. Uznane za wroga w latach 70tych, ponownie wróciło do łask i to w wielkim stylu. Nikt nie zrezygnuje z jego walorów podczas świąt. Jednak jak je postrzegać w pozostałe, nieświąteczne dni?

W pewnym momencie narosło wokół jajka wiele kontrowersji. Lekarze zalecali spożywać 1 jajo tygodniowo twierdząc, że podwyższa ono silnie poziom cholesterolu zagrażając naszemu zdrowiu. Wiele osób przestraszyło się wtedy i ograniczało jedzenie jaj do minimum. Jednak trwające badania naukowe nie potwierdziły przypuszczeń, że spożywanie jaj ma bezpośredni związek ze wzrostem cholesterolu. Jajo na nowo zaczęło być doceniane przez dietetyków ze względu na swoją cenną wartość odżywczą.

Żółtko- serce jaja
To tutaj tkwi największe i zarazem jedyne niebezpieczeństwo. Żółtko składa się w większości z tłuszczów. To one sprawiają, że wartość kaloryczna jajka jest bardzo wysoka. Nie da się ukryć, że żółtko zawiera dużo cholesterolu co budzi strach wśród osób dbających o zdrowie. Po wielu badaniach Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała że spożywanie do 10 jaj tygodniowo nie wpływa negatywnie na nasz stan zdrowia. Jednak ilość ta dotyczy również jaj zawartych w majonezie czy ciastach. Osoby zdrowe powinny więc jadać nie więcej jak 1 jajko dziennie, natomiast te z podwyższonym cholesterolem ograniczają się do zjedzenia 3 tygodniowo.

Właściwie na wysokim poziomie cholesterolu kończą się wady jaj. Reszta zawartych związków jest jak najbardziej przyjazna naszemu organizmowi, a nawet bardzo potrzebna.
Żółtka zawierają bardzo cenny składnik zwany lecytyną. Jest ona składnikiem błon komórkowych, elementem tkanki nerwowej. Wykazuje zbawienne działanie na nasz system nerwowy. W aptece można znaleźć wiele preparatów z lecytyną, mających na celu poprawić naszą sprawność umysłową. Taka lecytyna również najczęściej pozyskiwana jest z jaj kurzych. Jednocześnie lecytyna wpływa pozytywnie na gospodarkę cholesterolową (obniża złą frakcje a podwyższa dobrą), opóźnia procesy starzenia oraz działa korzystnie na wątrobę.

Żółtko jaja jest świetnym źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A,D,E,K) oraz witaminy B12, na której niedobór często narzekają wegetarianie oraz osoby rzadko spożywające mięso.

Białko-zdrowa otoczka
Białko jaja kurzego jest niezwykle wartościowe. Jest to jedyny produkt spożywczy, który zawiera wszystkie aminokwasy egzogenne. Są to związki białkowe których nasz organizm nie potrafi sam wytwarzać, które muszą być dostarczone z pokarmem.

Jest ono również niskokaloryczne (ok. 45kcal/100g) co oznacza że mogą śmiało spożywać je osoby na diecie odchudzającej. Jednak spożywanie samego białka nie dla wszystkich wydaje się być atrakcyjną perspektywą dlatego warto zjeść jajecznicę z jednego żółtka i dwóch białek a pozostałe żółtko spożytkować w innym celu…

Jajo jako kosmetyk
Jaja oprócz walorów smakowych i zdrowotnych mogą posłużyć naszej urodzie. Pozostałe po porannej jajecznicy żółtko jest świetnym składnikiem maseczek. Mieszając żółtko z olejkiem rycynowym, kilkoma kroplami cytryny i wcierając w skórę głowy oraz włosy przy odrobienie cierpliwości dostrzeżemy po pewnym czasie jak bardzo poprawił nam się stan włosów. Maseczki z żółtka i dodatku oliwy oraz miodu wspaniale sprawdzają się również w przypadku suchej skóry twarzy. A ubite na sztywno białko nałożone na dekolt i szyje gwarantuje nam przywrócenie sprężystości i jędrności skóry w tych partiach.

Jak widać zalet jajka jest wiele. Jednak aby jajo służyło naszemu zdrowiu i urodzie musimy znać podstawowe zasady obchodzenia się z nim. Oto kilka porad:
• jaja przechowujemy w lodówce do 3 tygodni
• układamy je szpiczastym końcem w dół, tak aby żółtko pozostało na swoim miejscu, z dala od komory powietrznej znajdującej się w szerszej części jaja
• ograniczamy spożycie jaj na surowo; po pierwsze zagrożenie salmonellą oraz alergiami, po drugie: surowe jajo zawiera awidynę- substancję która hamuje przyswajanie witaminy B7
• unikamy długiego gotowania jaj: następują wtedy znaczne straty witamin oraz obniżenie wartości odżywczej białka. Najbardziej optymalny czas gotowania jaja to 5 minut.

Zatem: SMACZNEGO JAJKA!

Autor: Elżbieta Szlęk

Często zapominamy, jak ważny jest sposób, w jaki się odżywiamy. A przecież dieta wpływa na stan naszego zdrowia, a nawet samopoczucie. Spożywanie produktów bogatych w składniki odżywcze i witaminy każdego dnia jest niezwykle istotne dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. To, co jemy, przekłada się także na nasz wygląd – paznokcie, włosy i skórę.

Teraz, dzięki Torebkom do gotowania na parze Jana Niezbędnego, możemy szybko i wygodnie przygotować zdrowy i wartościowy posiłek. Wystarczy włożyć wybrane produkty do torebki, zamknąć ją i całość umieścić w kuchence mikrofalowej. W zależności od rodzaju sporządzanej potrawy ustawić odpowiedni czas gotowania i… gotowe! Co ważne, można tak przygotować dania zarówno z mrożonych, jak i świeżych składników zaledwie w kilka minut.

Pamiętajmy, że w naszym jadłospisie powinniśmy unikać dużych ilości soli, tłuszczów często dodawanych do smażenia czy duszenia oraz nadmiernego stosowania przypraw zawierających wzmacniacze smaku. Dzięki gotowaniu na parze nasze posiłki zachowają więcej witam i mikroelementów niż przy tradycyjnym gotowaniu w wodzie. Dodatkowo, wszystkie składniki utrzymają swój naturalny kolor, a ich smak i aromat będzie bardziej intensywny. Do doprawienia wystarczy więc już tylko szczypta przypraw.

Zatem – do dzieła i smacznego!

Więcej informacji: www.janniezbedny.pl

Kiszona kapusta przysmak na zimę

Kapusta jest najpopularniejszym warzywem w naszym kraju. Obecnie wypierana przez pomidory jednak nadal zajmuje czołową pozycję w naszych jadłospisach. Słynąca z walorów zdrowotnych jest chętnie konsumowana w postaci różnych potraw. Jednak prawie połowa polskich zbiorów kapusty białej przeznaczona jest do kiszenia. Kiszona kapusta mimo, że nieco droższa od świeżego surowca jest też eksportowana do Niemiec, Słowacji i Czech. Na czym polega fenomen kiszonej kapusty?

Chiński wynalazek

Mimo, że kiszona kapusta jest przysmakiem mieszkańców Europy Środkowej początki kiszenia sięgają dalekich Chin. Tam, przed tysiącami lat, podczas budowy Wielkiego Muru budowniczowie zajadali się kiszoną kapustą. Podobno ‘kimczi’ (tak ją nazywali) powstawała na skutek zalania surowca winnym octem ryżowym. Później ten rarytas trafił do Europy Wschodniej do czego przyczynili się Tatarzy. Jednak ostatecznie sposób kiszenia ukształtowany został przez Niemców w średniowieczu Opracowali oni metodę kiszenia polegającą na dodaniu dużych ilości soli oraz ugniatania kapusty gołymi stopami dorosłych panien.

Kiszenie dzisiaj

Dziś przygotowanie kiszonej kapusty nadal odbywa się sposobem domowym jednak warunki w jakich się to robi różnią się dość znacznie. W celu ukiszenia kapusty najpierw wybiera się odpowiednie sztuki, obiera się je z liści zewnętrznych, przepoławia i tnie na wiórki. Tak pociętą kapustę zasypuje się odpowiednią ilością soli, która powoduje po pewnym czasie wyciek soku. Następnie kapustę ubija się w beztlenowych warunkach co powoduje rozwijanie się bakterii mlekowych. Jest to tzw fermentacja mlekowa, której poddać można również ogórki oraz inne warzywa i owoce (np. dość popularne na Ukrainie kiszone jabłka). Fermentacja po 1-2 tygodniach doprowadza do uzyskania kwaśnego, pożądanego smaku. Procesy te odbywają się w tzw kiszarniach w ogromnych wyspecjalizowanych kontenerach. Ukiszoną kapustę następnie pakuje się do beczek i przechowuje w niskiej temperaturze.

Kiszenie jest metodą utrwalania żywności, mającą przedłużyć jej przydatność do spożycia. Jednak oprócz tego okazuje się, że kiszenie nadaje kapuście walory smakowe oraz zdrowotne.

Dlaczego jest tak zdrowa?

Kiszenie kapusty powoduje obniżenie ilości wszelakich cennych składników. Spada zawartość wszystkich witamin, makro i mikroelementów w porównaniu do ilości tych związków w kapuście surowej. Jedyny zadowalający spadek (dla osób odchudzających się) dotyczy liczby kcal która obniża się dość znacznie. Skąd więc tyle zachwytów nad kiszoną kapustą?

Otóż do pełnego zdrowia nasz organizm potrzebuje też innych związków oprócz wszystkim znanych witamin. W procesie fermentacji prócz powstawania tak charakterystycznego aromatu, rozluźniają się tkanki kapusty i w efekcie staje się ona łatwiej strawna od jej surowego odpowiednika. Między innymi dlatego kiszona kapusta jest zbawiennym produktem dla naszego układu pokarmowego. Kwas mlekowy oraz jego bakterie przyczyniają się do regulacji trawienia oraz usprawniania pracy układu pokarmowego. Bakterie te ułatwiają rozkład pożywienia, obniżają tym samym poziom cholesterolu. Przypuszcza się też, że kiszona kapusta wykazuje działanie antynowotworowe. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że za przyczynę powstania nowotworów jelita grubego uważa się procesy gnilne zachodzące wewnątrz niego. Kiszona kapusta ma tak korzystna florę bakteryjną, że nie tylko hamuje ona owe procesy ale też wpływa stymulująco na system odpornościowy organizmu. W ten sposób kiszona kapusta oczyszcza nasze jelita, a dzięki temu mogą one przyswoić więcej witamin z pożywienia.

Zimą kiszona kapusta stanowi świetną alternatywę dla wiosenno-letnich owoców i warzyw, których o tej porze brakuje. Najzdrowsza jest oczywiście kiszona kapusta surowa jednak po ugotowaniu zachowuje nadal swoje zalety a dania z niej przygotowane są pyszne i niezwykle pożywne.

Jak lekarstwo

Kiszona kapusta wykazuje właściwości lecznicze. Specjaliści od medycyny niekonwencjonalnej zalecają pić sok z kiszonej kapusty w przypadku problemów nie tylko z układem pokarmowym ale również moczowym oraz oddechowym.

Przy okazji świąt z pewnością tego przysmaku nam nie zabraknie bo wiele tradycyjnych wigilijnych potraw zawiera kiszoną kapustę. Jednak warto żebyśmy również po świętach docenili to warzywo, które przygotowane w ten sposób przewyższa ilością zalet wiele egzotycznych produktów na które czasami tak namiętnie polujemy nie doceniając tego co mamy pod ręką.

Autor: Elżbieta Szlęk