Postęp leczenia zaćmy na przestrzeni lat | Piękna.Portal zdrowia i urody

Postęp leczenia zaćmy na przestrzeni lat



Zaćma to choroba współistniejąca z człowiekiem. Jej przyczyny nie leżą u podłóż cywilizacji, a są wynikiem przemian chemicznych zachodzących wewnątrz oka i w konsekwencji powodujących pogorszenie ostrości widzenia, a nawet utratę wzroku. Soczewka zmienia się także pod względem wizualnym, ponieważ w skrajnych stadiach przybiera całkowicie kolor biały lub żółty.

Właśnie na podstawie kolorystyki diagnozowano zaćmę kilka tysięcy lat temu. Zaś leczono w ją w sposób bardzo drastyczny – w czasach starożytnych spychano zmętniałą soczewkę do tylnej części oka. Wykonywano także operacje bez kompletnej wiedzy na temat budowy oka, ponieważ pierwsze jej opisy pojawiły się dopiero w roku 1490, a pierwsza operacja polegająca na usunięciu soczewki miała miejsce w 1747 roku i została wykonana przez Jacques’aDaviel’a we Francji.

Przełomem w leczeniu zaćmy był moment wszczepienia sztucznej soczewki w roku 1949. Jednak pierwsza operacja wykazała wiele problemów technicznych – jak np. prawidłowe dobranie nowej soczewki lub nacięcie w celu wyjęcia tej zmętniałej. Ultradźwięki do rozbijania chorej soczewki wykorzystano dopiero po roku 1967 dzięki wynalazkowi Charlesa Kelmanna, któremu pomysł przyszedł do głowy podczas wizyty u dentysty i usuwania kamienia za pomocą ultradźwięków.

Współczesne operacyjne leczenie zaćmy

Obecnie medycyna jest już znaczniej rozwinięta niż 50 lat temu i zabieg wymiany soczewki zajmuje ok. 15 min, nie jest procesem ryzykownym i pozwala na indywidualny dobór soczewek wewnątrzgałkowych w zależności od wady wzroku pacjenta i jego preferencji.

Jeszcze kilka lat temu operacja zaćmy wiązała się z wszczepieniem jednoogniskowej soczewki, a funkcjonowanie z nią wymagało korzystania z okularów korekcyjnych, ponieważ nie pozwala ona na ostry obrazw całym spektrum widzenia (zarówno z bliskiej jak i dalekiej odległości). Nie było także możliwości jednoczesnej korekcji innych wad wzroku jak np. astygmatyzmu. W związku z tym, że sztuczna soczewka nie ma możliwości akomodacji (przystosowywania się do widzenia z daleka i bliska) wynaleziono soczewki wieloogniskowe, które eliminują ten problem i umożliwiają ostre widzenie bez użycia okularów korekcyjnych. „Pseudoakomodacja” jest możliwa dzięki wykorzystaniu zjawiska refrakcji i dyfrakcji światła. Są to obecnie najnowocześniejsze soczewki wykorzystywane do operacyjnego usuwania zaćmy.

Dodatkowo nowoczesne soczewki umożliwiają także korekcję istniejących wcześniej wad – astygmatyzmu czy presbiopii (starczowzroczności). Oczywiście o doborze soczewki decyduje lekarz po wcześniejszym obejrzeniu oka i dokładnym wywiadzie.

Related Posts with Thumbnails
 kawa zielona
Piękna i zdrowa

O Piękna i zdrowa

Unikatowy e-book: ” Fakty i mity o odchudzaniu” za darmo! Kliknij tu.

Dodaj Twój komentarz

Dodaj Twój komentarz poniżej, albo trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Twój adres e-mail będzie niewidoczny dla innych użytkowników. Pola wymagane zostały oznaczone *

*

Preview: